Leo Verhoef
Boekhoudfraude gemeenten en provincies
Dossiers
Home

Wie is Leo Verhoef

Uw gemeente en provincie

Dossiers


Persberichten

In de media

Publicaties

Verwijzingen


CURSUS


Contact
Tuchtzaken tegen accountants
"... niet weersproken dat het binnen de
provinciale en gemeentelijke verslaggeving
niet ongebruikelijk is dat bedragen ... buiten
de rekening van baten en lasten worden gehouden"
(Raad van Tucht)

Leo Verhoef heeft in een 12-tal representatieve gevallen van boekhoudfraude bij gemeenten en provincies de betreffende accountants aangeklaagd bij de Raad van Tucht voor Accountants en – in hoger beroep – bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het ging om accountants van alle vier de grote accountantskantoren: Deloitte, Ernst & Young, KPMG en PricewaterhouseCoopers.
De uitspraken van de Raad van Tucht en het College van Beroep waren ronduit verbijsterend. Broddelwerk! Juridisch geblunder van de bovenste plank! Tot op heden gingen alle accountants steeds vrijuit. En niet omdat Leo Verhoef ongelijk zou hebben! Verbijsterend!

Regelmatig doet zich het misverstand voor en wordt gedacht dat in deze  tuchtzaken de Raad van Tucht en het College van Beroep zouden hebben uitgemaakt dat de jaarrekeningen van de betreffende gemeenten en provincies net misleidend zouden zijn. Het tegendeel is zelfs waar!

Allereerst valt op dat in deze tuchtzaken telkens net lle klachtonderdelen zijn behandeld. En van de klachtonderdelen was steeds zeer nadrukkelijk dat de betrokken accountant(s) ten onrechte verklaard had(den) dat de betreffende jaarrekening aan alle wettelijke bepalingen voldeed, terwijl er baten en/of lasten in de Rekening ontbraken en de wettelijke voorschriften (i.c. de zogenoemde Comptabiliteitsvoorschriften) eisen dat alle baten en alle lasten n de Rekening worden opgenomen n dat de Rekening het saldo van alle baten en alle lasten geeft. Dit klachtonderdeel is zowel door de Raad van Tucht alsook door het College van Beroep nooit behandeld!

In de eerste van de reeks van zaken volstond de Raad van Tucht met de niet relevante opmerking dat een jaarrekening van een gemeente niet hoeft te voldoen aan Burgerlijk Wetboek Boek 2 Titel 9, waar de jaarrekeningregels zijn opgenomen voor naamloze en besloten vennootschappen (welke opmerking uiteraard volkomen juist, maar wel geheel irrelevant is; bovendien gingen de voorgelegde klachten daar helemaal niet over) en liet daarmee de aangeklaagde accountant vrijuit gaan.  In deze eerste zaak is gn enkele van de wl voorgelegde klachten behandeld!
In de volgende van de reeks van klachten kwam de Raad van Tucht terug op zijn fout in de eerste zaak; de Raad van Tucht bevestigde allereerst dat Leo Verhoef gelijk had over de buiten de Rekening gehouden bedragen, maar deed nu de verbijsterende uitspraak dat het blijkbaar vaker voorkomt dat gemeenten en provincies bedragen buiten de Rekening van baten en lasten laten en dus een verkeerd saldo van baten en lasten presenteren en dat het blijkbaar de uitleg van de betrokken accountants is dat dat mag, en liet louter om die reden de betrokken accountants alweer vrijuit gaan. (Vergelijk de situatie dat de rechter een inbreker vrijuit laat gaan louter omdat er wel vaker wordt ingebroken en de inbreker vindt dat hij mag inbreken. Absurd.)

Het College van Beroep zei in de eerste zaak dat de Raad van Tucht best mocht zeggen dat het Burgerlijk Wetboek niet op jaarrekeningen van gemeenten van toepassing was, en dat de Raad van Tucht daarom de betrokken accountant vrijuit had mogen laten gaan. (Elke logica ontbreekt.) Ook het College van Beroep heeft in de eerste zaak gn enkele van de wl voorgelegde klachten behandeld!
In de latere zaken zei het College van Beroep dat het College de accountant in de eerste zaak vrijuit had laten gaan en dat het daarom vond dat accountants in volgende zaken ook vrijuit moesten gaan. (Hoewel de Raad van Tucht dus al had ingezien dat de uitspraak in de eerste zaak een geweldige blunder was.)
Het College van Beroep is dus in geen enkele zaak aan een inhoudelijke beoordeling van de klachten toegekomen! Maar liet wel alle accountants vrijuit gaan!
Het College van Beroep bestond het zelfs in de uitspraken in de laatste zaken op te tekenen dat de beweringen van Leo Verhoef over verzwegen baten en lasten nooit eerder bij de Raad van Tucht aan de orde waren gesteld, en dat het College daarom in hoger beroep er niet over mocht oordelen. Terwijl het feit van de verzwegen baten en lasten altijd de hoofdmoot van de klachten was geweest. Het College van Beroep heeft dus nog nooit in de gaten gehad wat de inhoud van de klachten was, hoewel de klaagschriften aan duidelijkheid niets te wensen overlieten.

Een verbijsterende gang van zaken!
Belangrijk is in ieder geval dat de Raad van Tucht nooit heeft ontkend, zo ook niet alle betrokken accountants, dat er bedragen buiten de Rekeningen van baten en lasten waren gelaten. Integendeel, de Raad van Tucht heeft in alle van de tweede reeks zaken (impliciet) erkend dat inderdaad de betreffende jaarrekeningen misleidend waren!

Daarna is Leo Verhoef weer een nieuwe ronde gestart tegen accountants bij de Raad van Tucht. Immers zijn klachten waren nog nooit inhoudelijk behandeld!
De Raad van Tucht hield het kort en zei: "We zijn nu al lang genoeg bezig geweest met Leo Verhoef en die jaarrekeningen van gemeenten: over en uit." En alweer gingen de aangeklaagde accountants vrijuit.
Leo Verhoef ging dus weer in beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Hij las daar in de zitting van 20 november 2006 de volgende pleitnota voor, die een prima inzicht geeft in de stand van zaken:
Pleitnota dd. 20 november 2006 bij College van Beroep

Ondanks deze overduidelijke en indringende pleitnota sprak het College van Beroep uit dat het al eerder in deze zaken had geoordeeld en dat het dat niet voor een tweede keer ging doen ('ne bis in idem'-beginsel). Hoewel Leo Verhoef tijdens de zitting aan het College van Beroep uitdrukkelijk had gevraagd om in de nieuwe uitspraken op te nemen waar dan wel de eerdere uitspraken op elk afzonderlijk voorgelegd klachtonderdeel te vinden zouden zijn (die zijn er gewoonweg niet!), voldeed het College van Beroep niet aan deze vraag. Het College wilde dus niet uitspreken dat het zich nog nooit inhoudelijk met de klachten heeft beziggehouden. Alweer: verbijsterend broddelwerk!

En zo legde Leo Verhoef in de volgende ronde een indringende aanvulling op zijn beroepschriften aan het College van Beroep voor, waarin hij een prima samenvatting geeft van het broddelwerk van Raad van Tucht en College van Beroep en hij het College van Beroep indringend de eisen voorhoudt waaraan een goede (volgende) uitspraak van het College dient te voldoen:
Aanvulling op beroepschriften dd. 20 februari 2007

Echter, hoewel Leo Verhoef met nieuwe klachten was gekomen zodat beroep op het 'ne bis in idem'-beginsel niet zou kunnen opgaan, oordeelde het College van Beroep dat Leo Verhoef maar alles in n keer had moeten voorleggen, en liet de accountants definitief vrijuit gaan. (Uitspraken dd. 22 mei 2007) Net zoiets als dat een strafrechter een misdadiger voortaan altijd voor alles vrijuit laat gaan omdat hij eerder een keer voor moord terecht heeft gestaan waarbij hij was vrijgesproken omdat de wet op het stoombootwezen (of welke willekeurige wet dan ook) niet op hem van toepassing was.

Klachten over broddelwerk van College van Beroep
Over de schandalige manier van behandelen van de beroepzaken stuurde Leo Verhoef klachten aan de President van het College van Beroep.
Hieronder de klachtbrieven en de antwoorden erop.
Het is keer op keer oplopen tegen onneembare vestingmuren van onkunde en onwil.


Wraking
Opvallend in de behandeling van deze beroepzaken in het tuchtrecht voor accountants (dat is: accountants oordelen over accountants) is de afwezigheid van accountants in de rechtszaal en de onder-onsjes van juristen (rechters en advocaten). (In het College van Beroep zitten geen accountants!). De keer dat het de spuigaten uitliep, diende Leo Verhoef daar in de vorm van een wrakingsverzoek een klacht over in tezamen met vier getuigenverklaringen. Het mag allemaal niet baten. Kafkask!


Klachten tegen Leo Verhoef
De gemeenteraad van  Gorinchem pakte het anders aan. Die keek niet of Leo Verhoef gelijk had toen hij schreef over de misleidende jaarrekening van Gorinchem, maar klaagde hem aan bij de Raad van Tucht.
De Raad van Tucht, die steeds maar alle door Leo Verhoef aangeklaagde accountants vrijuit had laten gaan en dus van Leo Verhoef steeds te horen kreeg dat die z'n werk niet goed deed, zag hier z'n kans schoon Leo Verhoef een geweldige draai om z'n oren te geven, lees: z'n titel van Registeraccountant af te pakken.  Zonder eerst eens te kijken of Leo Verhoef niet gelijk had in z'n beweringen over de misleidende Gorinchemse jaarrekening, sprak de Raad van Tucht uit dat Leo Verhoef de jaarrekening van Gorinchem niet misleidend had mogen noemen en gaf hem de zware straf van een "schriftelijke berisping". Want als de Raad van Tucht had gezegd dat Leo Verhoef gelijk had met z'n kritiek op de Gorinchemse jaarrekening, had de Raad van Tucht tegelijk daarmee gezegd dat Leo Verhoef ook gelijk had in al die andere zaken, en dat al die betrokken accountants inderdaad fout waren geweest en dus ten onrechte niet door de Raad van Tucht waren gestraft.
Beroep op vrijheid van meningsuiting mocht ook niet baten. De Raad van Tucht vond dat Leo Verhoef zwaar gestraft moest worden.
Uiteraard ging Leo Verhoef in beroep bij het College van Beroep; hetzelfde college dat in alle voorgaande zaken ook geweldig had zitten blunderen.
Leo Verhoef stuurde daarom naar de President van het College van Beroep de volgende brief:
- Brief aan President van College van Beroep voor het bedrijfsleven dd. 1 december 2005
Leo Verhoef sprak tijdens de zitting bij het College van Beroep de volgende pleitnota uit:
- Pleitnota in beroepzaak van gemeente Gorinchem tegen Leo Verhoef

Het College van Beroep maakte korte metten met de uitspraken van de Raad van Tucht. Het College sprak uit:
"Het spreekt immers voor zich dat registeraccountants ook in hun opreden als accountant vrijheid van meningsuiting genieten, zoals onder meer gewaarborgd in artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden", en: "Van een onbalans tussen het recht deel te nemen aan het publieke debat over zaken van algemeen belang en de eer van de stand is ... geen sprake".
Uitspraken van College van Beroep in deze kwestie:
- AWB 04/156 dd. 23 maart 2006

- AWB 04/841 dd. 23 maart 2006

Processtukken in de tuchrechtzaken bij Raad van Tucht en College van Beroep
De relevante processtukken in bovengenoemde tuchtzaken tegen accountants die foute accountantsverklaringen gaven bij misleidende jaarrekeningen van gemeenten en provincies, en tegen Leo Verhoef, zijn te bekijken in het aparte
"Dossier: Tuchtzaken(2)", i.c. "Tuchtzaken tegen accountants (processtukken)"
Terug > begin